Regenboogbrug

Ch. Kilala of Keitaro

09-10-2012 / 16-04-2018

Wat was afgelopen maandag een verschrikkelijke dag geweest.

Het begon gewoon Kilala zorgde voor de kittens, alleen merkte dat ze zich niet helemaal lekker voelde, we zijn naar de dierenarts gegaan. Daar kwam uit dat ze een overloopblaas had gekregen, wat veroorzaakt was door de bevalling. Ze hebben voorzichtig en rustig de blaas leeg laten lopen in etappes wat goed ging. Tot het laatste eruit ging, ze begon te spugen en toen voelde ze zich erg beroerd dat zag ik meteen. ze werd meteen nagekeken en wat bleek haar hart sloeg op hol. Ze moest direct aan de zuurstof in de OK. Ze hebben haar hartmassage gegeven en een spuit in haar hart om de ritme weer normaal te krijgen. De dierenarts ging medicijnen halen en ik was bij haar met de zuurstof. Ze heeft nog medicatie gehad ze hebben haar gereanimeerd. Alles gedaan maar ze stopte op een gegeven moment met ademen, ze werd beademt , maar ook kort daarna stopte haar hartje. 
Wat een enorm groot verdriet, want dit was zo onverwacht en nu ging je naar huis naar kittens die nu hun mama hebben verloren. Wat een pijn en verdriet.  Er is een hoop gifstoffen opgebouwd doordat ze niet goed kon plassen en een hoge dosis kalium vrijgekomen deze reactie had niemand verwacht.

 

Wij missen Kilala enorm en niet alleen wij de kittens ook die net 2,5 week oud zijn, we gaan er alles aan doen om de kittens een goede opvoeding te geven wat normaal Kilala zou doen met een hoop liefde. Maar iedere keer breekt je hart als je naar het nestje kijkt. Daar hoort Kilala te liggen en haar liefde aan de kittens te geven. 

 

We hebben Kilala bij Wincent en Sunnie een mooi plekje gegeven ze heeft een mooi plantje gekregen wat in het teken van haar staat.  Je was echt mijn muisje altijd jaloers als er een andere kat op mijn schoot kwam zitten. En wat heb je altijd toch genoten van lekker in de tuin rond wandelen en zonnen. 

Lieve Kilala rust zacht lieve meid. En waak over ons en over je kindjes. En tot ooit.

 

 

Als je op haar foto klikt kom je op haar pagina met alle foto's en informatie.

Wincent Golden Creek CZ

24-05-2013 / 30-03-2018

De hemel is een engel rijker.
Onze Wincent is snel ziek geworden. Het begon dat hij last kreeg van zijn nieren, wat het precies was konden ze op dat moment niet vaststellen. Hij kreeg speciale medicatie om de eiwitten te binden omdat hij deze teveel verloor. Hierbij zou het stabiel moeten blijven. 

Na de volgende controle was hij veel afgevallen en op de echo was te zien dat ze nieren nog slechter eruit zagen en ze zagen nu lymfeknopen zitten bij de darmen die een paar maanden geleden er nog niet zaten. 

We hebben besloten, ook met het grote gewichtsverlies om een kijkoperatie uit te laten voeren en dan meteen biopten te laten nemen om te kijken waar hij last van heeft, maar het zag er niet hoopvol uit.

's Morgens mijn mannetje weg gebracht met pijn in mijn buik. En toen kwam dat vreselijke telefoontje.

Het was toch waar ze bang voor waren hij heeft lymfeklierkanker en een hele agressieve vorm ervan. Het was al uitgezaaid naar zijn darmen, en dus ook zijn nieren. 
We zijn snel naar de dierenarts gereden en hebben we afscheid moeten nemen van mijn lieve, knappe jongen.  Hij heeft in ieder geval geen pijn meer of dat hij zich niet lekker voelde, laatste dagen at hij ook heel erg slecht en kon hij niet meer naar de kattenbak.

Het verdriet en gemis is enorm. We hebben onze Wincent op een mooi plekje begraven vlakbij onze Sunnie. En hebben een mooie plant geplaatst die Black Beauty heet wat op Wincent slaat, want hij was ook een echte black beauty.

Iedereen was verliefd op Wincent, en al die reacties op Wincent op Facebook gezien was hij erg geliefd bij iedereen. Je was mijn mooie en lieve Tsjech en dat zul je altijd blijven. Je zit diep in mijn hart en we zullen je nooit vergeten.

Dag lieve Wincent rust zacht in vrede en tot ooit weer RIP Winnie.

 

Als je op zijn foto klikt kom je op zijn pagina met alle foto's en informatie.

 

Sunshine of Keitaro

09-10-2012 / 30-05-2017

Onze Sunnie is veel te vroeg een sterretje geworden. 

Het was een hele moeilijke keuze maar ook weer niet, we moesten haar laten gaan en konden niet langer meer aan zien hoe ze moest lijden. 

Onze Sunnie was al 2 jaar lang aan het sukkelen met haar gezondheid, Ze kreeg een alvleesklierontsteking dat heeft ze ternauwernood overleefd, maar daar bleef het niet bij, ze viel van het een in het ander, en de dierenartsen deden er alles aan om haar op de been te helpen, maar ze had kanker en nu kreeg ze naast de opgelopen nierschade, alvleesklierschade ook nog eens een zware baarmoederontsteking die naar buiten was geslagen en ze konden niks meer voor haar doen, het was al sowieso wachten tot de kanker haar leven niet meer dragelijk zou zijn maar het komt toch voor je gevoel te snel.

Er was er maar een zoals Sunnie, en Sunnie liet bij iedereen het hart sneller kloppen ze waren allemaal verliefd op haar. Onze Sunnie is weer terug thuis en ze heeft een mooi plekje gekregen, de pijn wordt wat minder maar het gemis en het verdriet niet. Ik heb een mooie roos voor haar gekocht die Sunny Sky heet en die staat nu op haar plekje te bloeien. 

Dag lieve Sunnie en tot ooit weer, RIP en rust zacht mijn mooie , lieve Sun.

Als je op haar foto klikt kun je haar foto's zien van hoe ze altijd is geweest.

Minoes 09/07/1998 - 19/11/2015

 

Ik heb 17 prachtige jaren gehad met onze htk poes Minoes. Ze leedt aan chronische nierfalen, en door de ouderdom kreeg ze ook last van arteritis. En haar laatste jaar sliep ze eigenlijk alleen maar.
Op haar laatste dag heeft ze nog heerlijk van een lekker stukje vis gesnoept. We wisten dat ze niet eeuwig meer zou leven, maar toch kwam deze dag onverwachts.

Ze is rustig in mijn armen in geslapen. En heb daar veel verdriet van maar ze heeft een prachtig leven gehad en ze heeft een mooie leeftijd weten te bepalen.

Rust zacht mijn lieve schat.

  Summer of Keitaro 21-12-2013 / 19-03-2014

Summer was geboren met een zeer zeldzame aandoening geboren. Toen Summer 4 weken oud was, en overging van melk op vast voedsel begon te braken. We zijn heel wat afgedokterd en onderzocht. Niets hielp en de ene dag ging het beter dan de andere dag. Ik ben op een forum een verhaal tegen gekomen wat sprekend op het verhaal van Summer leek. We zijn dat meteen gaan onderzoeken. En ja dat was het. Ze had een persisterende rechteraortaboog. Dat wilt zeggen: katten hebben als foetus in de buik 2 aorta's en zodra ze geboren worden, sluit de rechter aorta af en verdwijnt. Dit is bij Summer niet gebeurt. Het grote probleem bij deze aandoening is, is dat de aorta om de slokdarm zit gedraaid, dus de slokdarm afgekneld word, omdat ze groeien en vast voedsel eten, kan dit er niet meer door.

 

We hebben een fantastisch team gevonden in de Dierenkliniek in Eersel die Summer wilde opereren. Ze was 7 weken oud, en erg klein, omdat ze enkel vloeibaar kon en mocht eten. Het was een zware en riskante operatie. Maar eindelijk na uren wachten kregen we een telefoontje dat de operatie geslaagd was, maar Summer werd nog niet goed wakker, dus we moesten weer wachten. Maar 's avonds was Summer al aan het spelen, en had ze zelfs al gegeten. De volgende dag mochten we haar mee naar huis nemen.

 

Ze kreeg een mooi rompertje aan, want ze had 2 behoorlijke sneeën op haar lijfje en dat moest goed genezen. Ze kwam thuis en begon meteen even lekker te spelen. We hadden AD (astronautenvoer) mee gekregen en dat lustte ze wel. Een dag later kreeg ze koorts, dat heeft ze een paar dagen gehad, maar dat kon komen van de operatie, ze kreeg nog een extra antibiotica mee en moesten haar tijdens de koorts afkoelen. Dat ging goed. De koorts verdween en Summer was weer de oude.

 

Na de antibioticakuur kreeg Summer een bult bij het operatie gebied, dus we zijn meteen naar de dierenarts gegaan. En iets wat eigenlijk nooit voorkomt, had Summer weer. Ze had een abces gekregen. Dus hebben ze het open gemaakt en een drain in geplaatst. Gelukkig was ze er niet ziek van en had ze er ook geen last van. Maar ja toch weer die vervelende antibiotica's erbij.

 

Eigenlijk ging het heel goed me Summer, ze speelde en at goed. ze groeide echt als kool.
's avonds mocht ze mee naar bed en kroop ze altijd heerlijk in je nek om te gaan slapen.

 

Ze was op controle geweest en de chirurg was blij om haar zo te zien, we mochten brokjes gaan proberen. Dus eerst babybrokjes weken, nou dat ging goed. Die vond ze heerlijk dan gewone babybrokjes dat ging ook goed.
Maar ze had de smaak al snel te pakken van de brokken en kon al op de kast springen waar de grote brokken stonden, en ja hoor Summertje kon ook grote brokken eten.

 

Maar van de een op de andere dag ging het mis, ze begon weer veel te braken, en we hebben haar van de brokken afgehouden, en op het zacht voedsel gezet, maar niks hield ze binnen, ze was er erg ziek van.
En het was ook zo zielig, want ze had vreselijke honger, als ze maar iets van eten zag greep ze het.

 

We zijn terug gegaan met Summer naar de dierenarts en ze werd opgenomen, om uit te zoeken hoe dit nu in een keer kon gebeuren. Maar 's middags werden we al weer opgebeld, dat ze niks voor Summer meer konden doen. Haar slokdarm was juist verergerd in plaats van verbeterd. Het was 8x zo groot dan normaal. En het begon bovenin de keel tot net onder de maag. Summer zou nooit meer kunnen eten.
Ze vertelde dat gene wat ik eigenlijk niet wilde horen. Maar dat was het beste voor Summer.

 

We zijn meteen naar Eersel gegaan, en hebben nog heerlijk met Summer geknuffeld. Tot het moment van afscheid. Ze is in mijn armen in slaap gebracht en is rustig ingeslapen.
We zijn er helemaal kapot van, die kleine meid heeft heel wat los gemaakt in je, en in iedereen. Iedereen leefde heel erg met Summer mee, en iedereen is enorm geschrokken.

 

We hebben Summer mee naar huis genomen en haar toekomstige eigenaren hebben ook afscheid genomen van haar. We hebben haar een mooi plekje gegeven , zodat ze altijd bij ons is.
Ze heeft een mooie plant gekregen die we bij haar gaan planten, zodat ze voor altijd verder leeft. Het is een roos die Summer Memories heet.

 

Summer ik houd ontzettend veel van je, je was mijn klein knuffeltje, en heb ontzettend veel verdriet erom, maar nu heb je rust, en op de regenboog mag en kun je zoveel eten als je wilt.
Je mocht maar 13 weken worden R.I.P.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook willen wij alle medewerkers van de Dierenkliniek in Eersel bedanken, voor alle zorg na Summer en ons toe. Ook al heeft het geen goed einde gebracht, jullie hebben haar ontzettend goed geholpen. Bedankt.