Regenboogbrug

 

Sunshine of Keitaro

09-10-2012 / 30-05-2017

Onze Sunnie is veel te vroeg een sterretje geworden. 

Het was een hele moeilijke keuze maar ook weer niet, we moesten haar laten gaan en konden niet langer meer aan zien hoe ze moest lijden. 

Onze Sunnie was al 2 jaar lang aan het sukkelen met haar gezondheid, Ze kreeg een alvleesklierontsteking dat heeft ze ternauwernood overleefd, maar daar bleef het niet bij, ze viel van het een in het ander, en de dierenartsen deden er alles aan om haar op de been te helpen, maar ze had kanker en nu kreeg ze naast de opgelopen nierschade, alvleesklierschade ook nog eens een zware baarmoederontsteking die naar buiten was geslagen en ze konden niks meer voor haar doen, het was al sowieso wachten tot de kanker haar leven niet meer dragelijk zou zijn maar het komt toch voor je gevoel te snel.

Er was er maar een zoals Sunnie, en Sunnie liet bij iedereen het hart sneller kloppen ze waren allemaal verliefd op haar. Onze Sunnie is weer terug thuis en ze heeft een mooi plekje gekregen, de pijn wordt wat minder maar het gemis en het verdriet niet. Ik heb een mooie roos voor haar gekocht die Sunny Sky heet en die staat nu op haar plekje te bloeien. 

Dag lieve Sunnie en tot ooit weer, RIP en rust zacht mijn mooie , lieve Sun.

Als je op haar foto klikt kun je haar foto's zien van hoe ze altijd is geweest.

Minoes 09/07/1998 - 19/11/2015

 

Ik heb 17 prachtige jaren gehad met onze htk poes Minoes. Ze leedt aan chronische nierfalen, en door de ouderdom kreeg ze ook last van arteritis. En haar laatste jaar sliep ze eigenlijk alleen maar.
Op haar laatste dag heeft ze nog heerlijk van een lekker stukje vis gesnoept. We wisten dat ze niet eeuwig meer zou leven, maar toch kwam deze dag onverwachts.

Ze is rustig in mijn armen in geslapen. En heb daar veel verdriet van maar ze heeft een prachtig leven gehad en ze heeft een mooie leeftijd weten te bepalen.

Rust zacht mijn lieve schat.

  Summer of Keitaro 21-12-2013 / 19-03-2014

Summer was geboren met een zeer zeldzame aandoening geboren. Toen Summer 4 weken oud was, en overging van melk op vast voedsel begon te braken. We zijn heel wat afgedokterd en onderzocht. Niets hielp en de ene dag ging het beter dan de andere dag. Ik ben op een forum een verhaal tegen gekomen wat sprekend op het verhaal van Summer leek. We zijn dat meteen gaan onderzoeken. En ja dat was het. Ze had een persisterende rechteraortaboog. Dat wilt zeggen: katten hebben als foetus in de buik 2 aorta's en zodra ze geboren worden, sluit de rechter aorta af en verdwijnt. Dit is bij Summer niet gebeurt. Het grote probleem bij deze aandoening is, is dat de aorta om de slokdarm zit gedraaid, dus de slokdarm afgekneld word, omdat ze groeien en vast voedsel eten, kan dit er niet meer door.

 

We hebben een fantastisch team gevonden in de Dierenkliniek in Eersel die Summer wilde opereren. Ze was 7 weken oud, en erg klein, omdat ze enkel vloeibaar kon en mocht eten. Het was een zware en riskante operatie. Maar eindelijk na uren wachten kregen we een telefoontje dat de operatie geslaagd was, maar Summer werd nog niet goed wakker, dus we moesten weer wachten. Maar 's avonds was Summer al aan het spelen, en had ze zelfs al gegeten. De volgende dag mochten we haar mee naar huis nemen.

 

Ze kreeg een mooi rompertje aan, want ze had 2 behoorlijke sneeën op haar lijfje en dat moest goed genezen. Ze kwam thuis en begon meteen even lekker te spelen. We hadden AD (astronautenvoer) mee gekregen en dat lustte ze wel. Een dag later kreeg ze koorts, dat heeft ze een paar dagen gehad, maar dat kon komen van de operatie, ze kreeg nog een extra antibiotica mee en moesten haar tijdens de koorts afkoelen. Dat ging goed. De koorts verdween en Summer was weer de oude.

 

Na de antibioticakuur kreeg Summer een bult bij het operatie gebied, dus we zijn meteen naar de dierenarts gegaan. En iets wat eigenlijk nooit voorkomt, had Summer weer. Ze had een abces gekregen. Dus hebben ze het open gemaakt en een drain in geplaatst. Gelukkig was ze er niet ziek van en had ze er ook geen last van. Maar ja toch weer die vervelende antibiotica's erbij.

 

Eigenlijk ging het heel goed me Summer, ze speelde en at goed. ze groeide echt als kool.
's avonds mocht ze mee naar bed en kroop ze altijd heerlijk in je nek om te gaan slapen.

 

Ze was op controle geweest en de chirurg was blij om haar zo te zien, we mochten brokjes gaan proberen. Dus eerst babybrokjes weken, nou dat ging goed. Die vond ze heerlijk dan gewone babybrokjes dat ging ook goed.
Maar ze had de smaak al snel te pakken van de brokken en kon al op de kast springen waar de grote brokken stonden, en ja hoor Summertje kon ook grote brokken eten.

 

Maar van de een op de andere dag ging het mis, ze begon weer veel te braken, en we hebben haar van de brokken afgehouden, en op het zacht voedsel gezet, maar niks hield ze binnen, ze was er erg ziek van.
En het was ook zo zielig, want ze had vreselijke honger, als ze maar iets van eten zag greep ze het.

 

We zijn terug gegaan met Summer naar de dierenarts en ze werd opgenomen, om uit te zoeken hoe dit nu in een keer kon gebeuren. Maar 's middags werden we al weer opgebeld, dat ze niks voor Summer meer konden doen. Haar slokdarm was juist verergerd in plaats van verbeterd. Het was 8x zo groot dan normaal. En het begon bovenin de keel tot net onder de maag. Summer zou nooit meer kunnen eten.
Ze vertelde dat gene wat ik eigenlijk niet wilde horen. Maar dat was het beste voor Summer.

 

We zijn meteen naar Eersel gegaan, en hebben nog heerlijk met Summer geknuffeld. Tot het moment van afscheid. Ze is in mijn armen in slaap gebracht en is rustig ingeslapen.
We zijn er helemaal kapot van, die kleine meid heeft heel wat los gemaakt in je, en in iedereen. Iedereen leefde heel erg met Summer mee, en iedereen is enorm geschrokken.

 

We hebben Summer mee naar huis genomen en haar toekomstige eigenaren hebben ook afscheid genomen van haar. We hebben haar een mooi plekje gegeven , zodat ze altijd bij ons is.
Ze heeft een mooie plant gekregen die we bij haar gaan planten, zodat ze voor altijd verder leeft. Het is een roos die Summer Memories heet.

 

Summer ik houd ontzettend veel van je, je was mijn klein knuffeltje, en heb ontzettend veel verdriet erom, maar nu heb je rust, en op de regenboog mag en kun je zoveel eten als je wilt.
Je mocht maar 13 weken worden R.I.P.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook willen wij alle medewerkers van de Dierenkliniek in Eersel bedanken, voor alle zorg na Summer en ons toe. Ook al heeft het geen goed einde gebracht, jullie hebben haar ontzettend goed geholpen. Bedankt.